Хәкім Абай қара сөзінде: «...Адаспай тура іздеген хакимдер болмаса дүние ойран болар еді. Фиғыл пәнденің қазығы – осы жақсы хакимдер әр нәрсе дүниеде солардың истихражы бірлән рауаж табады. Бұлардың ісінің көбі – дүние ісі, ләкин осы хакимдердің жасаған, таратқан уа айтқан істері әддүния мәзрәгәтул – ахирет дегендей, ахиретке егіндік болатын дүние сол...[1]», - деп айтқан.